गोबिन्द राज ओझा (राजन) , १३२ पटक हेरिएको
डोटी, साउन ९
मनको मन्दिरभित्र तिम्रै छवि उज्यालो,
स्मृतिको फूल फुल्यो प्रेमको रसिलो।
आँखामा आशा बोकी आयौ जूनझैँ,
जीवनभरि बस्यौ तिमी हृदयको मूलो।
विरहका बादल आए ढाक्न खोजे मन,
मायाको ज्योति भने निभेन कहिल्यै पनि।
समयले धेरै मोड फेरिरह्यो बाटो,
प्रेमको शपथ रह्यो अटल सधैँ यति।
तिम्रो एक मुस्कानले वसन्त फुलाउँछ,
सूखा मनभित्र पनि हरियाली छाउँछ।
दूरीले छुटाए पनि आत्मा टाढा हुन्न,
साँचो प्रेम अमर भई सधैँ साथ रहन्छ।
फूलभन्दा सुगन्धित विश्वासको डोरो,
जीवनको प्रत्येक क्षण बनोस् प्रेमको घेरा।
हातमा हात समाई अघि बढौँ निरन्तर,
प्रेम नै संसारको सबैभन्दा ठूलो सेरो।
लेखक : गोबिन्द राज ओझा (राजन)
प्रकाशित मिति: २०२६-०७-२५ , समय : १७:१७:५१ , २ हप्ता अगाडि